Jan en Nel Bon-De Heij 60 jaar bij elkaar

Het echtpaar Bon-de Heij vierde onlangs hun 60-jarig huwelijksjubileum. Ze trouwden op 14 november 1957 in Alphen aan den Rijn en woonden daarna in Noordwijkerhout. "Ik wil hier nooit meer vandaan", zegt Jan Bon tevreden. Hij en zijn vrouw Nel kregen drie kinderen. Twee dochters en een zoon. Nel en Jan hebben nu zeven kleinkinderen. Burgemeester Gerrit Goedhart kwam het echtpaar feliciteren en overhandigde een fraaie fruitmand: "Voor geluk en een goede gezondheid."

Door Piet de Boer

Jan (1933) steekt meteen van wal. "Dat heeft niet veel gescheeld." Zeven jaar geleden ging het slecht met hem.

Hij was al bediend, maar knapte wonder boven wonder op. Jan was tijdens zijn werkzaam leven lasser en heeft over heel de wereld gewerkt. Hij is trots op zijn vaardigheden. Hij mocht als een van de weinigen ketels onder druk lassen. "Dat is weinigen gegeven", zegt hij trots.

Later werd hij controleur. "Moeilijk", laat hij weten. "Want ik moest collega´s controleren". Hij heeft ook nog voor de klas gestaan om nieuwe vaklui op te leiden. Zijn liefhebberijen waren zijn volkstuin en vissen. Ook op muzikaal gebied heeft hij zijn sporen verdiend.

Zijn vrouw Nel de Heij (1935) komt uit Alphen aan de Rijn en werkte in de zorg. Zij was een zuster van het Zwarte Kruis en voltooide haar opleiding in Noordwijkerhout bij de Sancta Maria. Ze verbleef vier jaar in het zusterhuis om te leren en werken. Een jaar langer dan gebruikelijk was. ''Ik was na drie jaar opleiding nog te jong om mijn diploma te krijgen.''

Ontmoeting

Jan zag boven op het duin twee zusters. Hij was aan het zwemmen in zee met een vriend. "Wij durfden er niet uit", zegt Jan. De zusters bleven rustig zitten. Daardoor moest Jan een half uur in het zeewater blijven. "Het was ijs- en ijskoud", zegt Jan. Hij krijgt het nog koud bij de gedachte. "Zusters waren toen aantrekkelijke meisjes voor Noordwijkerhoutse jongens", vertelt Nel. Zij en haar vriendin bleven dus wachten. Misschien zouden de twee wel naar hen toe komen. Het bleef bij een wens. Jan durfde het water niet uit. Hij wist toen nog niet dat een van de twee zijn toekomstige vrouw zou worden. Later kwamen ze elkaar opnieuw tegen. "Hij was met een groepje jongens", vertelt Nel. "Hij had mooie grijsblauwe ogen, die, als hij boos is zwart worden." Zij was "een lekker mokkeltje met mooie blonde haren", zegt Jan lachend. Hij bood aan haar fiets schoon te maken. De vonk sloeg over. Jan zijn moeder had zijn verliefdheid meteen in de gaten: 'Je eigen fiets rot onder je kont en die meid d'r fiets ga je schoonmaken', had ze gezegd. Ze waren verliefd en maakten in het begin korte wandelingen, want Nel moest weer op tijd in het zusterhuis zijn. Toen Nel er achter kwam dat Jan ook op 19 mei geboren is, dacht ze dat hij een grap maakte. Maar het was echt zo. Heel toevallig. En nu? Nog steeds verliefd? Nel kijkt op: "Verliefd? Nee natuurlijk niet, dat weet jij toch ook wel. Dit is anders. Dit is liefde." Ze gaan hand in hand op de op de bank zitten.