Afbeelding
Foto: caroline spaans

Protest

Column Bollenpraat

Na maanden van oorlogsnieuws, wat aan heftigheid niet lijkt te verminderen, zitten we middenin het protest van de boeren. Dat wordt grimmiger, zeker nadat de tweede kamer het stikstofbesluit heeft aangenomen. Op zich een laf besluit omdat de uitvoering ervan over de schutting van de provincies is gekieperd. Zonder uitgewerkte richtlijnen, alleen het einddoel is meegegeven. Protesteren is een grondrecht en al heel veel beroepsgroepen hebben er gebruik van gemaakt. Noem politie, piloten of verpleegsters. Dikwijls hebben ze hun zin gekregen. De vakbonden hebben ook het recht en wapen van staking al vele malen gebruikt. De gevolgde ontwrichting ervan is soms duurder dan toegeven. Nu de boeren aan de beurt zijn is Leiden in last. Laat het niet te lang duren want de vakantie is nabij! De reden dat de boeren zo fel protesteren is dat de maatregelen aan hun bestaansrecht tornen. Is het een recht om melk-boter-kaas-vlees te produceren? Natuurlijk zijn ook zij aan regels gebonden. Die hebben ze jarenlang keurig opgevolgd. Toen kwamen er weer nieuwe regeltjes: ook opgevolgd, zij het voor duur geld. Nu moet de tent dicht. Natuur is veel belangrijker! In de Volkskrant van 27 juni werd zelfs gepleit om het recht op eigen grond maar overboord te gooien in het belang van het ‘collectief’. Zullen bollenjongens protesteren? Die hebben het nu veel te druk. Zij denken dat het Pact van Teijlingen genoeg bescherming biedt om hun minimale areaal in stand te houden. Maar ook daar liggen genoeg bedreigingen op de loer. Van de chemische hulpmiddelen die we hebben, worden er steeds meer afgeknabbeld. Ook de broodnodige stikstof staat onder druk. Het absurde idee om eens in de vier jaar het land leeg te laten lijkt gelukkig van de baan. Hopelijk escaleren de protesten van de boeren niet nog meer. Vernielingen en bedreigingen kunnen absoluut niet. We zullen zien!

Aad van Ruiten

Uit de krant

Uit de krant

Uit de krant