Vest | Noordwijkerhoutsweekblad
Logo noordwijkerhoutsweekblad.nl
Foto:
column van caro

Vest

  Column

Bent u ook een liefhebber van de familie Meiland? Ik wel. Heerlijke tv vind ik het. Onderuitgezakt op de bank na een lange werkdag. Blik op oneindig, verstand op nul. Toen ze de Televisier-Ring wonnen vorige week, was ik soort van trots. Noordwijk(erhout)s-trots. Die aflevering met dat tonknuppelen was toch geweldig? Ondanks de stromende regen iedereen tegen elkaar aan onder een tentzeil. Biertje erbij. De Witte Kerk nog even volop in beeld en dat stukje op de fiets door het dorp. Ik heb genoten.

Mijn lief kent Martien nog van vroeger. Gewoon 'van het dorp' zeg maar. Volgens hem is hij geen spat veranderd. In zijn zaak in Noordwijk kocht hij een jaar of twee geleden zo'n zelfde gekleurd patchwork-vest als Martien pas droeg in een van de afleveringen van Chateau Meiland. Lekker voor op de scooter. Niemand vond het een leuk vest destijds. Vrienden en familie vonden het maar een 'verwijfde oma-outfit'. Mijn lief zal dat worst zijn. Die trekt aan wat hij zelf wil en mooi vindt. Gelijk heeft-ie.

Ik heb dat vest altijd mooi gevonden. Lekker warm ook. Ik leen het wel eens, wanneer ik ons viervoetertje uitlaat. Het is mij natuurlijk veel te groot, maar dat ziet geen hond, tijdens het laatste rondjes 's avonds. Mijn dochter leent het ook. Zij zwémt er zowat in. Maar voor filmpjes op Snapchat en Instagram maakt dat geen fluit uit. Het is herkenbaar 'Martien-Meiland's' zeg maar. Handig als ze is op social media, maakt ze eerst een filmpje van zichzelf in dat vest en zet er dan een stukje film bij waarin de kasteelheer rondloopt bij zijn chateau in hetzelfde vest, 'wijnen, wijnen!' kirrend naar zijn dochter Montana, of die andere, Maxime. Ik kan ze nooit uit elkaar houden. Wel grappig trouwens hoe de smaak van mensen lijkt te veranderen, wanneer er sprake is van een successtory. Je zou denken: je vindt iets mooi of lelijk en daar blijft het bij, maar nee.

Sinds het stormachtige succes van de familie Meiland blijkt het vest van mijn lief ineens een collectors item. Want Martien draagt 'm ook. Het moet niet gekker worden. Zelfs stoere mannen reageren. Rechterarm gebogen en met een uit-de-kom-geschoten-polsbeweging: ''Meid, wat ééénig!" De een na de ander wil ineens weten waar dat vest vandaan komt. Die van ons is niet te koop. Wie weet ligt er nog eentje op een chateau ergens in Frankrijk!

Caroline Spaans

Redacteur Noordwijkerhouts Weekblad

Meer berichten
 
<SCRIPT SRC="//secure.adnxs.com/ttj?id=13225509&size=160x600&promo_sizes=120x600&cb=[CACHEBUSTER]&promo_alignment=center&referrer=noordwijkerhoutsweekblad.nl&pubclick=[INSERT_CLICK_TAG]&postcode=221,219" TYPE="text/javascript"></SCRIPT>
<SCRIPT SRC="//secure.adnxs.com/ttj?id=13225507&cb=[CACHEBUSTER]&referrer=noordwijkerhoutsweekblad.nl&pubclick=[INSERT_CLICK_TAG]&postcode=221,219" TYPE="text/javascript"></SCRIPT>