La plus belle langue | Noordwijkerhoutsweekblad
<SCRIPT SRC="//secure.adnxs.com/ttj?id=13225506&cb=[CACHEBUSTER]&referrer=noordwijkerhoutsweekblad.nl&pubclick=[INSERT_CLICK_TAG]&postcode=221,219" TYPE="text/javascript"></SCRIPT>
Logo noordwijkerhoutsweekblad.nl
Uitgeweid

La plus belle langue

  Column

Zo heette het boek waarmee men mij in de brugklas inwijdde in de eerste beginselen van de Franse taal. Er klinkt het ronkende chauvinisme uit waarmee we onze beneden-benedenburen doorgaans plagen. Eerlijk gezegd is het Frans ook mooier dan het harde en hoekige Hollands. Maar de mooiste taal? Is dat niet het Drents?

Onvervalste Zeeuwen zullen nu roepen dat de Zeeuwse taele de mooiste taele is van allemaele… Friese, Groningse en Limburgse lezers staan vast ook op hun achterste benen bij het lezen van dit stukje. Volgende week allemaal ingezonden brieven. Ik raad het u af. Beauty is in the eye of the beholder, nietwaar. Alles is relatief. En daarbij: wie is hier nou de stukjesschrijver, u of ik? Ik schrijf iets en u mag ervoor kiezen dat voor kennisgeving aan te nemen. Of u van harte instemt met wat ik schrijf of dat u briesend van woede uw abonnement opzegt, dat mag u zelf weten.

Hier komt-ie dan: de mooiste taal is in mijn ogen en oren… het Italiaans. Wie Italianen hoort praten, krijgt onherroepelijk de indruk dat-ie in een opera-scene beland geraakt is.

Men praat daar alsof het leven zelf ervan af hangt. De meest onbenullige en dagelijkse dingen worden met zo'n pathos te berde gebracht dat je onwillekeurig denkt dat er iets Heel Groots En Belangrijks in het geding is. Terwijl het maar (pak 'm beet) over een boodschappenbriefje gaat. Afgelopen zomer waren mijn vrouw en ik een dag of wat in dat land. Ik ben er ondertussen vaak genoeg geweest om iets van dat opgewonden parlando te begrijpen. Maar echt verstaan doe ik het niet – om over actief spreken maar te zwijgen. Toen we thuis waren, heb ik dan ook prompt besloten een cursus Italiaans te volgen. Nu fiets ik al wekenlang elke maandagavond door steeds Hollandser wordend najaarsweer naar Leiden, om daar met 15 anderen in meer of mindere mate onze tongen te breken over allerlei nieuwe klanken. Niet eenvoudig – m'n oude hoofd neemt niet alles zo makkelijk meer op. Ma carino. Molto carino!

egbert van der weide


<SCRIPT SRC="//secure.adnxs.com/ttj?id=13225506&cb=[CACHEBUSTER]&referrer=noordwijkerhoutsweekblad.nl&pubclick=[INSERT_CLICK_TAG]&postcode=221,219" TYPE="text/javascript"></SCRIPT>
Meer berichten
 
<SCRIPT SRC="//secure.adnxs.com/ttj?id=13225509&size=160x600&promo_sizes=120x600&cb=[CACHEBUSTER]&promo_alignment=center&referrer=noordwijkerhoutsweekblad.nl&pubclick=[INSERT_CLICK_TAG]&postcode=221,219" TYPE="text/javascript"></SCRIPT>
<SCRIPT SRC="//secure.adnxs.com/ttj?id=13225507&cb=[CACHEBUSTER]&referrer=noordwijkerhoutsweekblad.nl&pubclick=[INSERT_CLICK_TAG]&postcode=221,219" TYPE="text/javascript"></SCRIPT>